قسمت دهم، مقدمات خلقت

مقاله : یک
موضوع: قبل از خلقت
قسمت دهم: مقدمات خلقت

بسمه تعالی

فرضیه آفرینش

 

هنوز هم در فضاگونه خالی از موجودیت هستیم، جایی که نه مکان وجود دارد، نه حرکت، نه زمان و نه هیچ دیگر، عوالم خلقتی یکی پس از دیگری به اراده خالق خلق می‎شوند و در عین حال هم نابود می‎شوند و ما در لحظه‎ای هستیم که جهان هستی خود ما قرار است خلق شود و درست قبل از خلقش. اینکه می‎گوییم قبل با استناد به زمان نیست چرا که در فضاگونه زمان وجود ندارد بلکه به لحاظ ترتیب است.

در جهان ما، یعنی در داخل عالم خلقتی به دلیل وجود زمان ترتیب بروز وقایع و افعال تابع زمان و به شکل خطی و طولی اتفاق می‎افتد. یعنی اینکه اول یک چیز و بعد از آن (به لحاظ زمانی) بعدی و سپس بعدی و علی آخر. اما در فضاگونه یعنی در بیرون این عالم خلقتی وقایع تابع ترتیب بدون زمان اتفاق می‎افتد و به شکل کاملاً عرضی بدون طول. تصور آن بسیار سخت است که چند چیز متفاوت همزمان با هم اتفاق بیافتد. این درست مثل آنست که ما به مثلاً پنج نفر بگوییم شما یک جمله را با صدای بلند بگویید و به ترتیب از شماره یک تا پنج با رعایت ترتیب اینکار را انجام دهید ولی به لحاظ زمانی باید همزمان باشید، یعنی اینکه پنج نفر به ترتیب یک جمله صحبت کنند ولی همزمان!! این که در این مثال بگوییم ترتیب قابل اجرا است لکن هم به ترتیب و هم به طور همزمان اصلاً قابل اجراء نیست چون در آن صورت هر پنج نفر همزمان بایستی جمله را ادا کند پس دیگر به ترتیب معنی ندارد. اما در فضاگونه هرپنج نفر می‎توانند به ترتیب جمله را بگویند و همزمان هم باشد!! چطور؟! ، چون در فضاگونه اصولاً به دلیل عدم وجود حرکت زمان هم وجود ندارد، و چون زمان نیست فقط ترتیب در یک مقطع مساوی میسّر است. در فضاگونه به طور مثال اعداد متفاوت وجود دارد ترتیب هم دارد ولی با هم مساوی هستند. مثلاً اعداد ۱، ۲، ۳ و غیره اگر در فضاگونه باشند دارای ترتیب ۱، ۲، ۳ و غیره هستند ولی همه اعداد با هم مساوی خواهند بود. این بدان معنی است که در فضاگونه عوالم مختلف و متفاوت خلقتی خلق می‎شوند و همزمان معدوم می‎شوند ولی دارای ترتیب و تفاوت هم هستند بدون آنکه زمان که موجب بروز ترتیب می‎شود وجود داشته باشد. مقاطع مختلفی به لحاظ خلقت عوالم مختلف در فضاگونه وجود دارد بدون اینکه این مقاطع طولی نسبت به یکدیگر مرتب شده باشند. مقاطع مختلفی به لحاظ خلقت عوالم مختلف در فضاگونه وجود دارد بدون اینکه این مقاطع به طور طولی نسبت به یکدیگر مرتب شده باشند چون اساساً طولی در فضاگونه نیست لکن همه در عرض هم وجود دارند و حتی پهنایی هم برای این عرض یافت نمی‎شود.

مثلاً ممکن است ما و جهان خلقتی ما جهان شماره x باشد که خداوند خلق کرده است لکن هیچ تفاوتی به لحاظ زمانی بین خلقت جهان اول و خلقت جهان هزارم و یا یک میلیونیوم وجود ندارد یعنی همگان در یک نقطه خلق و همزمان هم معدوم شده‎اند لکن ترتیب آنها حفظ شده است. یعنی درست است که همه آنها از دید زمان، همزمان خلق شده‎اند لکن دارای ترتیب بوده‎اند. یعنی اینکه اول جهان اول بعد جهان دوم و نهایتاً جهان ما و بعد هم جهان بعد از ما خلق شده ولی به لحاظ زمانی همه همزمان بوده‎اند و تقدم و تأخری نسبت به هم ندارند.

نکته جالب‎تر آنکه تمام این عوالم همان‎طور که همزمان خلق شده‎اند در حال لحظه هم معدوم شده‎‎اند و در این راستا طول مدت خلقت جهان‎ها تأثیری نداشته است. مثلاً اگر به حساب ما جهان خلقتی ما ۲۰ میلیارد سال طول بکشد و جهان خلقتی ما قبل ما ۱۰ میلیارد سال و جهانی دیگر فقط ۱ میلیارد سال، همه آنها همانطور که همزمان خلق شده‎‎اند در همان لحظه و باز به طور همزمان هم نابود شده‎اند. به یک مثال توجه فرمایید. فرض می‎کنیم که ما تعدادی گلوله با اندازه‎های مختلف داریم که اندازه تعیین‎کننده ترتیب حرکت آنها است و هر یک از گلوله‎ها هم بدون توجه به اندازه آنها به لحاظ وزن دارای وزن‎‎های متفاوتی هستند و این نشان‎دهنده طول زمان موجودیت آنها باشد و ما بخواهیم همه آنها را به طور همزمان از یک صفحه مشبک عبور داده به سطح زیر آن برسانیم. نکته مهم آنست که می‎خواهیم این عمل به طور همزمان انجام شود و تقدم و تأخری در کار نباشد. برای این کار به صفحه مشبکی نیاز داریم که دارای شبکه به تعداد کل گلوله‎ها باشد و اندازه آن هم قادر به عبور بزرگترین گلوله باشد تا بتواند همه گلوله‎ها را با هم عبور دهد. اگر اندازه سوراخ‎های صفحه را زمان صفر (حدفاصل خلقت تا عدم خلقت) فرض کنیم. می‎بینیم که گلوله‎ها از یک مجرای مساوی عبور کرده‎اند در حالی که دارای ابعاد و وزن‎های متفاوتی بودند و ترتیب آنها که همان اندازه آنهاست تأثیری بر ابعاد سوراخ‎های صفحه مشبک نداشته و نیز هیچگونه تقدم و تأخری هم بوجود نیاورده و همه آنها با وجود اندازه و وزن مختلف به طور همزمان با حفظ ترتیب خود از صفحه مشبک عبور کردند.

فضاگونه هم به همین ترتیب مجرای عبور اراده خالق است یعنی وقتی خالق اراده به خلقت کند بسته به ترتیب اراده او عالم خلقتی با حفظ ترتیب خلقتی خودش در یک لحظه خلق و معدوم می‎شود و بدین ترتیب تنها مقدمات ضروری برای خلقت یک عالم خلقتی مثل جهان ما اراده پروردگار و سپس رسیدن ترتیب خلقت جهان ما است که لازمه آن خلق عالم خلقتی ماقبل ما (به لحاظ ترتیب و نه زمانی) است و بدین ترتیب فرمان موجود باش به یک جهان خلقتی بسیار پیچیده و عجیب داده می‎شود و مکانیزم شگفت‎انگیز و خارق‎العاده خلق شدن بی نهایت اجزاء تشکیل دهنده این عالم با همه عظمت آن فعال شده و موتور پر قدرت اراده خالق جهان را از عدم موجودیت در یک لحظه به موجودیت می‎کشاند و همزمان معدوم می‎کند و من و شما در فاصله صفر بی نقطه خلقت و عدم خلقت به همراه میلیارد‎ها موجودیت عجیب و غریب و مخلوقات باور نکردنی بعد از میلیاردها سال که از طول زمان این صفر می‎گذرد هنوز هم نمی‎دانیم کی انتهای آن خواهد رسید زیرا مرگ ما انتهای خلقت ما نیست و زمان صفر حد فاصل بین خلقت جهان و عدم خلقت آن شاید میلیاردها سال دیگر هم با معیارهای اندازه‎گیری ناقص موجودات ناچیز و ضعیفی مثل ما ادامه خواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس بگیرید
WhatsApp chat