وظیفه ی ما نیست که همه را خشنود کنیم

قبل از اینکه به طور خودکار رفتار خود را با توجه “به آنچه که دیگران چه فکری خواهند کرد” تغییر دهیم، اول افکار و احساسات خود را ارزیابی کنیم.
و قبل از اینکه بخواهیم نظرمان را بیان کنیم، این عواقب احتمالی را بخاطر آوریم.

عدم تمرکز بر اولویت‌های فردی
نگرانی‌مان برای راضی نگه داشتن مردم، بیهوده است، زیرا ما هیچ کنترلی برای راضی نگه داشتن همه نداریم و هرچه بیشتر وقت و تمرکز خود را بر روی این مسائل بگذاریم، وقت کمتری برای تمرکز بر مسائل مهم‌تر خواهیم داشت.

خطر فریب خوردن
آدم‌هایی که دنبال جلب رضایت دیگران‌اند، به آسانی گول می‌خورند و افراد سودجو اکثرا از آنها سوءاستفاده می‌کنند و احساسات‌شان را به بازی می‌گیرند. پس باید مراقب افرادی که می‌گویند “من فقط از تو می‌خواهم این کار را برایم انجام بدهی چون تو از همه در این کار بهتری” یا “متنفرم ازینکه چیزی ازت بخواهم اما ممکنه…” باشید.

ناممکن بودن خشنودی همه
در اینکه مردم گاهی از ما عصبانی یا ناامید می‌شوند، هیچ اشکالی وجود ندارد و برای آن‌ها هم امری عادی است. هیچ دلیلی وجود ندارد که مردم همیشه از ما شاد و راضی باشند. آدم‌ها توانایی مقابله با طیف وسیعی از احساسات را دارند و کار ما این نیست که از احساسات منفی آنها جلوگیری کنیم. اینکه کسی از ما عصبانی می‌شود، لزوما به این معنی نیست که ما اشتباه کرده‌ایم.

خشنودی همه مردم از یک چیز واحد ممکن نیست. قبول کنیم بعضی از مردم هرگز راضی نخواهند شد و این وظیفه ما نیست که آن‌ها را خشنود کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس بگیرید
WhatsApp chat