حقیقت وجودی

اگر واقعا به کسی اهمیت می‌دهیم و معتقدیم که آن فرد هم به ما اهمیت می‌دهد، باید بگذاریم که او حقیقت وجودی ما را بشناسد. در این صورت، حتی اگر در بعضی مواقع مخالف گفتار یا رفتار ماست، باز هم از بودن در کنار ما لذت می‌برد.

غیرممکن است که همیشه همه اطرافیان خود را شاد کنیم.

در چنین مواردی اغلب تصمیم می‌گیریم روی فردی که به او نزدیک‌تریم ریسک کنیم و دنبال جلب رضایتش نباشیم. این رفتار نزدیکان ما را ناراحت و عصبانی می‌کند. آیا در این صورت، نباید بیشتر روی روابط نزدیک و صمیمی‌مان کار کنیم؟

تا حالا کسی را دیده‌اید که شبیه به یک «قهرمان فداکار» رفتار می‌کند؟ تلاش‌ این افراد برای جا کردن خود در دل دیگران به هر قیمت، اکثرا نتیجه عکس می‌دهد. آن‌ها دائما می‌گویند “من همه چیز را انجام می‌دهم” یا “اگر من این کار را انجام ندهم، هیچ کس انجام نخواهد داد.” اما دقیقا به همین دلیل، در معرض عصبانیت و واکنش منفی مردم قرار می‌گیرند.

آیا این طور نیست که ما فقط از نه گفتن به مردم امتناع می‌کنیم، چون صرفا می‌ترسیم ناراحت شوند؟ هیچ تضمینی وجود ندارد که در صورت جلب رضایت مردم، آن‌ها ما را دوست داشته باشند. در عوض ممکن است آن‌ها از ما سواستفاده کنند و به دنبال رابطه‌ای عمیق‌ و دوجانبه و بر پایه اعتماد و احترام نباشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس بگیرید
WhatsApp chat